canımdı...cananımdı..Anlatacak çok şey var ama hep susuyorum..Ruhumun en eşsiz inci tanesiydi.En yakın arkadaşım, biricik dostumdu..Tanıştıgımızda o izmirde ben istanbulda yaşıyorduk..internette tanıştık 6 yılı aşkın sürdü bedensel ve sessel beraberliğimiz..Bir içim suydu...23 Agustos 2008de ben Antalyadaydım ve izmire yerleşeceğimi söylemek için ev telefonundan Zülalimi aradım..telefona çıkan kardeşiydi,evde telefonun diğer ucunda tüm evreni paramparça eden yas havası hemen hissediliyordu..Ablamı kaybettik dedi kardeşi...o an ne diyeceğimi bilemedim bu bir şaka olmalıydı...dostuma sevinçli haberi vermek için aradığım telefon beni bir anda yasa boğdu...Evet bebeğim bak yerleştim İzmire...Hani nerdesin:(( hani beraber ev arkadaşı olacaktık:( yoksun erken terkettin bizi zeytin gözlüm...Seni hiç unutmayacağız inci tanem:((
Geceleri uykumu bölmedin sen…Bu bir itiraftır.
Ben böldüm seninkini istemeden.
Ansızın uyandığımda, kendiliğimden.. Gözlerinden öptüm seni.
Bilerek değdirdim gözyaşlarımı yanaklarına.
Açtın gözlerini, göremedin beni.
O bomboş odada hissettiysen eğer,
Sakın yanlış anlama beni…. Kötü bir niyetim yok benim..
Sadece gözlerini özledim…
Şarkı söyledim bağıra bağıra… Duyup da sesimi katıl diye bana.
Nasıl kıydım bilmem uykusuzluğuna..
Ama kötü bir niyetim yoktu benim
Sadece sesini özledim.
Kalp atışlarını dinledim elimle…
Saçlarını sevdim… Öptüm ellerinden… Hatta biraz da kokladım …
Ama kötü bir niyetim yoktu ki benim,
Sadece tenini özledim..
Bazı gecelerde konuştum kendi kendime..
Eskilerden söz ettim.. Soru sordum, cevap verdim.
Kızma ama seninle kavga da ettim…
Kötü bir niyetim yoktu ki benim
İnan ilgini…. Inan sevgini….
